Je struikeldt, steekt je hand uit en… krak. Je pols zwaait de verkeerde kant op.
▶Inhoudsopgave
Het doet vreselijk pijn, je pols zwelt aan en je vraagt je af: wat nu? Naast de dokter of spoedeisende hulp, kom je vaak ook bij de fysiotherapeut terecht. En dan hoor je het vrij snel: “Neem maar wat ibuprofen of paracetamol.” Maar welk van de twee is nou echt beter bij een polsbreuk? En waarom? Laten we het gewoon helder uitleggen — zonder medisch jargon, maar wel met duidelijke adviezen die je direct kunt toepassen.
Wat gebeurt er precies bij een polsbreuk?
Een polsbreuk (ook wel distorsie genoemd) betekent dat je ligamenten — die stevige bindweefselbanden die je gewrichten stabiel houden — zijn overrekken of zelfs gescheurd. Dit gebeurt vaak na een val op de hand, bij sport of gewoon door pech.
De ernst varieert van licht (graad 1) tot ernstig (graad 3), waarbij het ligament volledig kan scheuren. Direct na de blessure reageert je lichaam met een ontstekingsreactie. Dat klinkt eng, maar is eigenlijk goed: het is je lichaam’s manier om te herstellen.
Maar die ontsteking zorgt ook voor pijn, zwelling, warmte en soms blauwe plekken.
En juist daarom is het belangrijk om in die eerste uren en dagen slim om te gaan met pijn en ontsteking.
Paracetamol: pijnstiller zonder ontstekingsremming
Paracetamol (ook bekend als acetaminophen) is de meest gebruikte pijnstiller in Nederland.
Het werkt vooral in je hersenen, waar het de pijnprikkels dempt. Maar — en dit is belangrijk — het doet bijna niets aan ontstellingen. Dus als je pols dik en rood zit, helpt paracetamol alleen tegen de pijn, niet tegen de zwelling. De standaarddosering voor volwassenen is 500 tot 1000 mg per keer, maximaal 4 keer per dag (dus max.
4000 mg per dag). Het is over het algemeen goed verdragen, zolang je niet te veel drinkt of al leverproblemen hebt. Let op: veel mensen nemen per ongeluk te veel paracetamol, omdat het in zoveel producten zit (zoals griepmiddelen of combinatiepreparaten).
Ibuprofen: pijnstiller én ontstekingsremmer
Ibuprofen behoort tot de zogenaamde NSAID’s (niet-steroïdale anti-inflammatoire geneesmiddelen). Het remt de aanmaak van prostaglandines — stoffen die zowel pijn als ontsteking veroorzaken.
Daarom werkt ibuprofen niet alleen tegen pijn, maar ook tegen zwelling en roodheid. Dat maakt het bijzonder effectief in de eerste dagen na een polsbreuk, wanneer ontsteking het grootste probleem is. De gebruikelijke dosering is 200 tot 400 mg, 3 keer per dag (maximaal 1200 mg per dag zonder recept).
Ibuprofen kan echter je maag irriteren, vooral op een lege maag. Mensen met maagklachten, nierproblemen of hart- en vaatziekten moeten voorzichtig zijn. Neem het altijd met voedsel en voldoende water.
Wat adviseert de fysiotherapeut écht?
De meeste fysiotherapeuten kijken niet alleen naar de pijn, maar ook naar het herstelproces. En daarbij geldt: in de eerste 24 tot 72 uur na de blessure is ontstekingsremming cruciaal.
Daarom zeggen veel therapeuten: begin met ibuprofen, mits je het goed verdraagt.
Na die eerste fase, wanneer de acute zwelling afneemt, kun je overstappen op paracetamol. Dan heb je nog steeds pijnstilling, maar je remt het natuurlijke herstelproces niet meer. Want ja, ontsteking is vervelend — maar het is ook nodig voor genezing!
Let op: sommige therapeuten adviseren ook een lokale ibuprofen-crème (zoals Nurofen-gel of Deep Relief). Die werkt plaatselijk, heeft minder bijwerkingen en kan handig zijn als je tabletten niet goed verdraagt.
En wat met de rest van de behandeling?
Pijnstilling is maar een onderdeel. De fysiotherapeut zal je ook adviseren over het RICE-protocol:
- Rust: belast de pols zo min mogelijk.
- IJskou: 10–15 minuten ijs (in een handdoek!) om de zwelling te beperken.
- Compressie: een elastische bandage kan helpen, maar niet te strak.
- Elevatie: houd de pols hoog (boven hartniveau) om zwelling te verminderen.
Daarnaast kan je therapeut je oefeningen geven om de beweging en kracht langzaam terug te winnen.
Soms wordt ook tape of een polsbrace gebruikt voor extra steun.
Conclusie: kies slim, niet snel
Er is geen “beste” pijnstiller voor iedereen. Maar bij een polsbreuk geldt vaak: bekijk hier welk pijnstillingsadvies bij een polsbreuk het beste werkt, begin met ibuprofen (als je het mag nemen) en schakel later over op paracetamol.
Combineer dit met rust, ijs en goede begeleiding van je fysiotherapeut. En ongeacht welk middel je kiest: luister naar je lichaam.
Als de pijn niet afneemt na 3–5 dagen, of als je pols erg instabiel voelt, ga dan terug naar de dokter. Want soms is het meer dan alleen een overrekking. Herstel goed — en denk eraan: je pols verdient de beste zorg!